“Jahaa echt wel dat papa wel eens drinkt”

Voor mijn opleiding moest ik afgelopen jaar een maatschappelijke stage lopen. De stages die ik op de website van de school zag staan vond ik eigenlijk niks aan, maar gelukkig mocht je ook met een eigen stage-voorstel komen. Dat heb ik gedaan en vervolgens heb ik, in de weekenden, 30 uur meegedraaid met de BOB-tour. BOB-shirt aan en al. Op Bevrijdingsfestival gestaan, City of Dance, eind mei (na de examens) in Goes, de braderie in St. Philipsland en de kermis in Westkapelle.

Vooral de kermis in Westkapelle was echt heel druk. Iedereen leek daar alleen maar bezig met drinken, drinken en drinken. Maar daar gingen de verhalen al van tevoren over rond: mensen gaan blijkbaar speciaal voor het drinken naar de kermis. Ik ben mensen tegengekomen uit Vlissingen, die speciaal waren gekomen om te gaan zuipen.

Ik zie ook nog een beeld voor me van de braderie in St. Philipsland: daar was ook de jeugdbrigade van de brandweer. Was een superleuke ervaring.

Tijdens zo’n BOB-tour ben je vooral blaastesten aan het uitvoeren en informatie aan het geven: Je vraagt dan aan mensen of ze willen blazen in een alcoholtester. Wanneer ze 0.0‰ blazen krijgen ze een sleutelhanger. Daarnaast vertel je ook over de gevolgen van rijden met alcohol op. En die zijn echt heftig: kans op ongelukken en letsel, hoe hard de boetes oplopen, hoe snel je je rijbewijs kwijtraakt. Maar mensen reageren eigenlijk altijd goed op ons. Zelfs als ze hartstikke dronken zijn. En op Bevrijdingsfestival kwam echt iedereen naar ons toe. Uit zichzelf. Dus dat was ook gaaf! Heel af en toe had je weleens mensen die niet wilden blazen, natuurlijk. Die zeiden dan: “Ik krijg toch geen sleutelhanger”, dus dan zei ik “Ja, blaas nou maar gewoon” (moet lachen).

Op de braderie hebben we heel veel voorlichting gegeven aan kinderen, en ook aan de ouders van die kinderen. En dat is heel grappig om te doen. Want dan heb je dus ook situaties dat je aan die kinderen vraagt: “Drinkt jouw papa of mama weleens als ze achter het stuur zitten?”. En dan zeggen die ouders natuurlijk: “Zeg maar van nee”. En dan hoor je dat kind zeggen van: “Jaahaa!”. En dan mag je voorlichting gaan geven. Daar heb ik echt heel erg van genoten.

Waar ik erg van geschrokken ben is hoe snel boetes oplopen. En van degenen die ik heb laten blazen: hoeveel mensen hun rijbewijs zou zijn kwijtgeraakt als ze op dat moment waren gaan rijden…En dat mensen het gewoon niet beseffen…Dan is het wel leuk om te zien wat het effect van BOB is op zo’n moment. Ook al lopen mensen gewoon langs (omdat je bijvoorbeeld net een test aan het afnemen bent) dan zien ze toch even dat kleine, maar heel opvallende BOB-autootje staan. En iedereen kijkt daar toch even naar. En weet van: Hee, ze zijn met alcohol in het verkeer bezig!. En dat heeft naar mijn gevoel toch ook weer een paar mensen ervan weerhouden om met drank op achter het stuur te kruipen. Wat dat betreft is BOB echt wel een bekende naam.

Toen ik aan mijn stage bij VVN begon had ik daar niet echt verwachtingen over. Ik had wel echt veel oude, strenge mensen verwacht, die eigenlijk niet snapten hoe de jeugd nou eigenlijk is en zo, maar het was echt heel gezellig: De mensen van de BOB waren heel gezellig, de districtscontactpersoon Bas is gewoon heel aardig, er waren sowieso bij het BOB-team veel nog jonge mensen. Daarnaast was de begeleiding ook prettig: Er werd duidelijk uitgelegd wat de bedoeling was, je kreeg de ruimte om je ding te doen, ze werkten zelf hard, waren hartstikke sociaal en als je vragen had kon je altijd bij iemand terecht. Dus ja, het heeft in ieder geval mijn verwachtingen heel erg overtroffen. Ik denk dus dat Veilig Verkeer een hele goeie stageplek kan bieden, ook voor maatschappelijke stages.

Lucas Salome, 16 jaar

Lucas heeft in 2017 een maatschappelijk stage gelopen bij Veilig Verkeer Nederland, district Zeeland voor de opleiding VWO/Gymnasium